Arnhem - 1946.
De artistieke loopbaan van Verstijnen begon ongeveer 35 jaar geleden. In de loop der tijd ontwikkelde hij eigen methodes en technieken en deed op een gewaagde manier aan experiment. Er werden allerlei materialen gebruikt o.a.: ribbelkarton, jute, plastic en structuurmaterialen. Mede door het gebruik van deze materialen ontstonden er karakteristieke werken. Zijn recente schilderijen worden gekarakteriseerd door een krachtig handschrift en een sterk sprekend kleur gebruik. Er ontstaan op deze manier stabiele composities, niet van humor gespeend.
Ad wil naar het eigene, het spontane. De jeugdtekeningen van zijn kinderen waren vaak een bron van inspiratie. Het optimisme hierin sprak hem aan. Hij begon dit steeds meer te zien en te waarderen. De stijl die hieruit voortkwam toont duidelijk verwantschap met de felle kleuren en spontane expressie van de Cobra-groep. Ad schildert de directe leefwereld van het kind: kind met poes, fiets, vogeltje en bal. Al deze afbeeldingen symboliseren de vrijheid en hebben niets te maken met de normen en regels van de volwassen maatschappij.
De kunstenaar omschrijft zijn werk als volgt: Altijd de andere kant op. Slingeren, vol plezier, heen en weer tussen fantasie en werkelijkheid. Het optimisme schuifelt mij naar voren in een avontuur van creativiteit, waarbij verworvenheden zoveel mogelijk worden vermeden. Meestal ga ik uit van niets. Soms staat een landschap, dan weer een kindertekening centraal. Ik wil grensverleggende waarden aftasten, opvallend werk maken, zodanig dat ik vooral de verwondering en aandacht van mezelf tref. Wat ik doe heeft geen enkel houvast. Misschien is het de zin van de onzin ? Het werk wordt in ieder geval zinvol als het binnen mijn slingeren past. Een helder uitstraling, een heftige dynamiek, felle kleuren en een soort ruimtelijkheid zijn daarvoor belangrijk. Altijd met alle intentie bezig zijn en dan weer afstand nemen. De worsteling zal blijven.
